Lang voordat het gejuich op Centre Court of het prestige van Grand Slam-titels bestond, bewoog tennis op een ander ritme. Het heette Jeu de Paume en in de weerklinkende binnenplaatsen van kloosters en paleizen legde het de basis voor de sport die we vandaag kennen.
Het spel ontstond in het twaalfde-eeuwse Frankrijk, waar monniken, op zoek naar fysieke afleiding tussen gebed en studie, een handgemaakte bal heen en weer sloegen met hun blote handen. Vandaar de naam: het spel van de handpalm. Wat begon als een meditatieve bezigheid evolueerde snel. Spelers begonnen hun handen te wikkelen ter bescherming, schakelden daarna over op houten bats en uiteindelijk op primitieve rackets bespannen met darmen. Deze geleidelijke evolutie, van handpalm naar bat naar racket, zou de overgang van Jeu de Paume naar het moderne tennis bepalen.
In de zeventiende eeuw vond het spel letterlijk zijn weg naar koninklijke hoven. De Franse adel omarmde Jeu de Paume als een symbool van verfijning en elitecultuur. Gespeeld in grote, afgesloten zalen vol architectonische details werd het een voorstelling van zowel vaardigheid als status. Koningen, hovelingen en aristocraten speelden op kalkstenen vloeren onder houten plafonds en maakten van elke wedstrijd een spektakel van elegantie en kracht. Hier, in deze rijk gedecoreerde ruimten, ontstond de vroege geest van competitief, court-gebaseerd tennis.
Daarna kreeg het spel een onverwachte rol in de geschiedenis. In juni 1789, tijdens de woelige eerste dagen van de Franse Revolutie, werden leden van de Derde Stand buitengesloten van een vergadering van de Staten-Generaal. Uit protest verzamelden zij zich in de Salle du Jeu de Paume in Versailles en legden zij de beroemde Eed op de Kaatsbaan af, waarin zij beloofden niet uiteen te gaan totdat er een grondwet was opgesteld. In dat moment werd een koninklijk tijdverdrijf een revolutionair symbool, dat de sport voor altijd verbond met veerkracht, eenheid en verandering.
Hoewel Jeu de Paume in de eeuwen erna langzaam uit de mainstream verdween, is het nooit echt verdwenen. Het spel verplaatste zich naar buiten, werd aangepast aan gras en gaf zo vorm aan lawn tennis, een nieuwe variant die door de Britten werd omarmd en vervolgens door de wereld. En toch leeft het oorspronkelijke spel nog steeds. In het Engels bekend als real tennis of court tennis, wordt Jeu de Paume vandaag nog beoefend op minder dan vijftig historische banen in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten en Australië. Een stille maar gepassioneerde gemeenschap houdt de traditie in leven en bewaart een directe link met een van de oudste racketsporten in de geschiedenis.
Dus de volgende keer dat je een rally op Wimbledon kijkt of een racket oppakt, bedenk dat deze wereldsport niet begon met services vanaf de baseline of harde cross-court slagen, maar met monniken in pijen en edelen in zijde die een leren bal door stenen hallen achtervolgden.
Bij The ACE Hub laten we ons inspireren door de tijdloze elegantie en evolutie van tennis, van Jeu de Paume tot vandaag. Ontdek onze nieuwste collectie, die het erfgoed van de sport en zijn voortdurende transformatie eert.
Explore all ACE stories →Explore all ACE stories →
Bij The ACE Hub gaan we verder dan de baseline. In deze doorlopende serie duiken we in de rijke wereld van tennis, met onvertelde verhalen van iconische banen, legendarische ACE-momenten en de tijdloze geschiedenis die de sport heeft gevormd, zowel op als naast het court. Van baanbrekende Grand Slam-overwinningen tot verborgen architectonische parels in de tenniswereld: hier ontmoeten passie en erfgoed elkaar. Of je nu een leven lang fan bent of de sport net ontdekt, The ACE Hub brengt je dichter bij de verhalen die de ziel van tennis vormen.
Ontdek alle ACE-stories →